Нынче ночью кто-то долго пел (Бунин)

И Иван Алексеевич Бунин
0 Altın Yaprak
Нынче ночью кто-то долго пел. Далеко скитаясь в тёмном поле, Голос грустной удалью звенел, Пел о прошлом счастье и о воле. Я открыл окно и сел на нём. Ты спала… Я долго слушал жадно… С поля пахло рожью и дождём, Ночь была душиста и прохладна. Что в душе тот голос пробудил, Я не знаю… Но душа грустила, И тебя так нежно я любил, Как меня когда-то ты любила.

Metnin kaynağı: Kamu malı arşiv

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.