Gurur 2

Ağlamak yoktu güya, giderken ardın sıra; Hançer olup kalbime, batsa da her hatıra. Namerdim demiştim ya, peşin sıra ağlarsam, Unuturum sanmıştım, yüreğimi dağlarsam. Olmadı bak sözümü tutamadım namerdim; İşte bak ağlıyorum, ben yine hayal kurdum. Mahşere bırakmıştım, seninle muradımı; Silmeni istemiştim, hafızandan adımı. Oysaki gönül yaram, derinmiş bilemedim, Adını yüreğimden, bir türlü silemedim. Ne bilirdim bu yara, kapanmaz ömür boyu; Dünyamı zindan eder, düştüğüm bu kör kuyu. Hala yasta şu gönlüm, bir an avutamadım, Bağrımda kara sevdan, seni unutamadım!