Yusuf Çoban
İ
0
Altın Yaprak
Bir çobandı o,
Elinde bir avuç ekmek,
Bir bardak su,
Gece, gündüz koyunların başında.
Gözü gibi bakıyordu koyunlarına,
Koyunların çok severdi,
Bilhassa hayvanları çok severdi,
Bir veteriner hekimi gibiydi.
Çok fakirdi Yusuf çoban,
Kavuran güneşin altında,
Koyunların başında,
Hiç ayrılmazdı yanından.
Koyunlarını çağırıyordu,
Koyunları arkasından gelirdi,
Bir fakir çobandı,
Yusuf çoban.
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş