La amistad peligrosa

J Jacinto de Salas y Quiroga
0 Altın Yaprak
¿Por qué, Corina, has engañado con tu candor mi tierno pecho? De ti yo estaba satisfecho... El encanto se ha disipado. ¡Con qué dulzura la esperanza me ha consolado en mi dolor! ¡Ah! Me engañó la semejanza de la amistad y del amor. Cuando a mirarte yo acertaba tú con placer te sonreías, y algunas veces conocías cuánto mi pecho te adoraba. Yo conseguí tu confianza, dulce premio del amador. ¡Ah! Me engañó la semejanza de la amistad y del amor. Más de una vez miré tu llanto, cuando de ti yo me apartaba, y en mis angustias encontraba amables lloros mi quebranto. ¡Ay infelice, qué mudanza me reservaba tu rigor! Sí, me engañó la semejanza de la amistad y del amor. Ya que, en pago de mi ternura, no quieres darme el corazón, ya que me quitas la ilusión, amarte más fuera locura. A Dios, amor... ¡ay esperanza, cual te burlas de mi dolor! Sí, me engañó la semejanza de la amistad y del amor.

Metnin kaynağı: Kamu malı arşiv

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.