A orillas del mar (Verdaguer)

J Jacinto Verdaguer
0 Altın Yaprak
Subir me place al alto promontorio Que el piélago domina, A meditar mientras el sol radiante Desde el zenit declina. A la luz de esa antorcha miro el cielo, Y cubierto de espuma El dilatado mar; grandeza tanta Mi pequeñez abruma. Hablo, y escucho á las galanas ondas, Y en mágico espejismo Gozóme en festejar muertos ensueños Que evoco del abismo. ¡Cuántos castillos levanté en la playa! Derribólos el viento Con sus torres y cúpulas altivas De oro, y cristal, y argento.

Metnin kaynağı: Kamu malı arşiv

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.