شمارهٔ ۱۲۷

ج جلال عضد
0 Altın Yaprak
هیهات که نامم به زبان تو برآید یا همچو تویی را چو منی در نظر آید گر روز اجل بر سر بالین من آیی من زنده شوم باز چو عمرم به سرآید گر کام تو اینست که جانم به لب آری مقصود من آنست که کام تو برآید مدهوش شود عاشق اگر چشم تو بیند مستی که به میخانه رود بی خبر آید از ساغر سودای تو هر سر که شود مست زان سان رود از دست که از پای درآید هر تیر که بر خسته زدی کارگر افتاد هر آه که مجروح زند کارگر آید همچون قد و خد تو مپندار که در باغ یک سرو کشید قامت و یک گل به برآید آن کاو چو جلال است گدای سر کویت شاهی جهان در نظرش مختصر آید

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.