شمارهٔ ۱۳۰

ج جلال عضد
0 Altın Yaprak
دردمندی ز تو هرگز به دوایی نرسید بی نوایی ز تو هرگز به نوایی نرسید صرف کردم به وفای تو همه عمر و به من در همه عمر ز تو بوی وفایی نرسید بود امید که این کار به جایی برسد سعی بسیار بکردیم و به جایی نرسید از زکات تو رسیده است نصیبی ای شاه به همه خلق ولی بخش گدایی نرسید خسرو ار کام دل از شکر شیرین برداشت لب فرهاد به بوسیدن پایی نرسید هرگز از خوان نکویی تو اندر همه عمر به گدایان در خانه صلایی نرسید خود نگویی تو که سر منزل جانبازان است کس نیامد که به شمشیر قضایی نرسید در مقامی که دو عالم به جوی کس نخرد نیم جایی چه عجب گر به بهایی نرسید همچو غنچه دل تنگم ز هوایش خون شد وز گلستان رخش باد صبایی نرسید حالت درد گرفتار بلا کی داند هر که را بر سر ازین درد بلایی نرسید حبذا از دل شوریده پر درد جلال که به درد تو بمرد و به دوایی نرسید

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.