شمارهٔ ۲۱۵

ج جلال عضد
0 Altın Yaprak
دردی که مراست با که گویم درمان دل خود از که جویم گه فتنه خال عنبرینم گه بسته زلف مشک بویم عشق آمد و رفت نام و ننگم شوق آمد و برد آب رویم دل کم نکند ز عشق مویی ور عشق کند بسان مویم خالی نشود ز آرزو سر ور سر برود در آرزویم گر جان خواهی بگوی با من تا دست ز جان خود بشویم ور سرطلبی اشارتی کن تا ترک سر و جهان بگویم من ذره ام و تو آفتابی شاید که نظر کنی به سویم خاک قدم توام ولیکن بر باد مده چو خاک کویم آن کاو چو جلال بنده تست من بنده کمترین اویم

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.