شمارهٔ ۵۹

ج جلال عضد
0 Altın Yaprak
دست ما کی رسد به بالایت خیز تا سر نهیم بر پایت بعد ازین تا که زندگی باشد سر ما و آستان سودایت ور نیابیم کام دل از تو جان ببازیم در تمنایت وه که روزم چه تیره می دارد عنبرین زلف یاسمن سایت در همه باغ و بوستان گشتم نیست سروی به قد و بالایت وه که خورشید را خجل کرده ست نور رخسار عالم آرایت ای بسا دل که داده ست به باد آن سر زلف باد پیمایت وی بسا جان که آمده ست بر لب در هوای لب شکرخایت شب و روزم اسیر غم دارند زلف رعنا و روی زیبایت غمزه ات تیر می زند در چشم دیده مستغرق تماشایت مردمی کن بیابه نزد جلال تا کند در دو چشم خود جایت

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.