شمارهٔ ۸

ج جلال عضد
0 Altın Yaprak
نمی کنی نظری بیدلان غمگین را همی کشی به جفا عاشقان مسکین را صبا حکایت زلفت به هر که شهر بگفت دگر مجال مده مردم سخن چین را ای به طرف گلستان نشانده نرگس مست ز شاخ سنبل تر سایه کرده نسرین را بیا که بی تو جهانم به چشم تاریک است مگر به روی تو روشن کنم جهان بین را برفتی و ز فراق تو زندگی تلخ است بیا که بر تو فشانیم جان شیرین را مرا سری ست که بر آستانه ای دارم که سالها که ندیده است روی بالین را تو تیغ می زن و بگذار تا من حیران نظاره همی کنم آن ساعد نگارین را روا مدار که بر باد می رود جان ها به دست باد مده آن دو زلف مشکین را به کفر زلف تو دنیا ز دست داد جلال از آن سبب که به دنیا نمی دهد دین را

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.