Bebeğim..

çaldılar yüreği bedenden çocuk değil! ana kalbiydi götürülen hırsızın zafer tebessümü alaycı simasında… umacı kuşlar gibiydiler felaket tellallığı yapan av peşinde koşan, bir sansar bir kaplan kadar atiktiler... kucağından koparılıp alınan ufacık beden savunmasız yeni eller can yakmış ki bir çığlık gelmişti bebekten gözleri yaşlı anne çaresiz çökmüştü betona bebek ağlamada anne acılarda buz tutmuş yürekler,herşeye sağır koşarcasına kaçıp gittiler karanlıkları arkada bırakarak artık uykusuz gecelerdi eş olan yalnızlığın türküsü idi bağıra bağıra söylenen önce kokusu idi özlenilen eline alıp kokladı patiklerini bicare... umdu bebeğin kokusunu bomboş beşikti eşlik eden rüzgar değdikçe bir o yana bir bu yana sallanan günler çare olmadı yaraya sonra fırtınaların en şiddetlisi nefretin en büyüğü idi yürekte yaşatılan