شمارهٔ ۴۲۵
ج جامی
0
Altın Yaprak
سرو من در سایه سنبل سمن می پرورد
سبزه تر در کنار نسترن می پرورد
باغبان گر بیند آن رخسار و خط ماند خجل
زان گل و ریحان که بر طرف چمن می پرورد
مایه بخش اشک غماز آمد از خونابه دل
دشمن خود را به خون خویشتن می پرورد
هر گیاه غم که سر بر زد ز خاک محنتی
عشق تو آن را به آب چشم من می پرورد
از پی گلگشت شیرین لاله را در بیستون
گردش دوران به خون کوهکن می پرورد
قوت مجنون غم بود در وادی لیلی و بس
وه که مسکین طعمه زاغ و زغن می پرورد
گوش کن گفتار جامی را که در وصف لبت
می گدازد جان شیرین و سخن می پرورد
Kamu malı: şairin ölümünün üzerinden 70 yıldan fazla geçti.
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş