شمارهٔ ۹۰۸
ج جامی
0
Altın Yaprak
شب ها من و خیال تو و کنج خانه ای
با خود ز گفت و گوی تو هردم فسانه ای
کردند عاشقان بحلت خونشان بریز
هردم چه حاجت است که جویی بهانه ای
سوزد زبان خامه گه شرح اشتیاق
کز آتش غم تو برآرد زبانه ای
خواهم عنان گرفتنت ای شهسوار حسن
باشد بدین بهانه خورم تازیانه ای
اینک دل فگار من ای ترک تندخوی
بهر خدنگ غمزه چو خواهی نشانه ای
تا جا گرفت خیل خیالت میان جان
غم رو نهاد سوی من از هر کرانه ای
جامی چه اعتبار بر آن آستان ز تو
همچو تو صد گداست به هر آستانه ای
Kamu malı: şairin ölümünün üzerinden 70 yıldan fazla geçti.
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş