بخش ۱۱ - نمودن شاپور صورت خسرو به شیرین بار دوم

س سلیمی جرونی
0 Altın Yaprak
چو دیو شب برآمد از تنش جان یکایک شد پری هر گوشه پنهان فسون خوان سحرگه از دم سرد پریها را همه در شیشه ای کرد دگر ره رفته بد شاپور از پیش که بنماید بدان مه صنعت خویش همان تمثال را دیگر بیاراست به سروی کرد همچون قامتش راست رسیدند آن بتان دیگر سواره همی کردند هر جانب نظاره گهی گفتند و گاهی می شنودند به هر غم زان نشاطی می فزودند که ناگه دست غیب از جیب گردون دگر ره صورتی آورد بیرون دگر در آن زمین پر ریاحین به لب تنگ شکر یعنی که شیرین زخواب ناز چون بگشاد چشمش بدان صورت دگر افتاد چشمش تو گفتی مرغ روحش کرد پرواز به جوش آمد همه خون در رگش باز فروغی بس بود پروانه ای را خیالی بس بود دیوانه ای را به یاران گفت کاین صورت دگر چیست بگویید آخرم کاین صورت کیست چه افتاده ست آه این سرزمین را به خوابم خواب می بینم من این را به یاری گفت آن صورت بیاور که گیرم یک دمش چون عمر در بر که تا دیده بدان صورت گشودم چه معنیها از آن صورت نمودم جوابش داد یار از عین مستی که معنی جو بمان صورت پرستی ز پیشش برد آن صورت نهان کرد که این بازی بود یک دم توان کرد به گردش اسم اعظم کرد بنیاد که بازیگر پری شد با پری زاد از آنجا رخت بربستند در دم همی خواندند گردش اسم اعظم شباهنگام کاین زاغ سیه پر به کین خورد از کمین خون کبوتر تذروان در خرامیدن فتادند به صحرایی از آن به رو نهادند

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.