Sonnet morne

J Jean Richepin
0 Altın Yaprak
Il pleut, et le vent vient du nord. Tout coule. Le firmament crève. Un bon temps pour noyer son rêve Dans l’Océan noir de la mort ! Noyons-le. C’est un chien qui mord. Houp ! lourde pierre et corde brève ! Et nous aurons enfin la trêve, Le sommeil sans voeu ni remord. Mais on est lâche ; on se décide À retarder le suicide ; On lit ; on bâille ; on fait des vers ; On écoute, en buvant des litres, La pluie avec ses ongles verts Battre la charge sur les vitres.

Kamu malı: şairin ölümünün üzerinden 70 yıldan fazla geçti.

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.