Canlı Anı

G Goethe Goethe
0 Altın Yaprak
Sevgilinin kuşak ve halkasını çalmak, Bazen kızmayı yeğler, bazen salar bırakarak, Size gayet çoktur, isterim inanmak Ve kıskanmam kendinizi kandırmanızı: Bir peçe, şal, jartiyer, yüzük; Gerçekten değildir küçük; Yalnız, bana yetmez takıntısı. Hayatından canlı bir parça, Onu kafi çekinmeden sonra En Sevgilisi verdi bana, Ve bir aldatı oldu kimi görkem anında. Ah nasıl da gülerim tümüyle ıvır zıvırlara! O güzel saçlarını sundu hayranlara, En güzel simanın pırlantasını, aslında. Senden, derhal yoksun olayım mı yar, Benden koparılamasan da her ne kadar: Bakmak, şakalaşmak vede öpüşmek var Senden kutsal bir emanet kalsada.- Saçlarının ve kederimin kaderi eşit; Olmasa talihimiz dümdüz giderdi tek şerit Uğruna, ondan ayrıyız şimdi aynı yolda. Bağlıydık ona sımsıkı; Okşardık o yumuşak yanakları, Hoş bir arzu kıvırırdı ve bize asılırdı, Kayar düşerdik tam göğsünün üstüne. Ah hasmım, hasetlikten arınmış yiğidim, Sense şipşirin armağan, en yüce ganimetim, Anımsat bana neşeyi ve hevesi büsbütününe! Çeviren: Musa Aksoy

Bu metin şairin özgün dilinde (Almanca) değil, bir çeviridir.

Kamu malı: şairin ölümünün üzerinden 70 yıldan fazla geçti.

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.