Mayıs Bayramı

Nasıl şahane parlıyor Doğa bana asılıyor! Güneş nasıl da ışıldıyor! Nasıl gülümsüyor koridor! Onca çiçekler açıyor Her bir daldan! Binlerce ses çıkıyor Çalılar arasından. Ve neşe ve ateş Her bir bağırdan. Ah Dünya, ah Güneş, Ah Talih, ah Heyecan, Ah Yar, ah Aşk, Enfes, sanki altın, Tan bulutu gibi hoş, Kimi yalçın dağların. Ne şahane kutsadın, Yine körpe tarlayı- Salkım çağıyla suladın Tüm alem ve alayı! Ah Sevgili, ah Gönlüm, Nasıl seviyorum seni! Nasıl parlıyor gözün, Nasıl seviyorsun beni! Böyle sever Çayırkuşu, Ötmeyi, alınca havayı, Açarken şafak çiçekleri Rayiha saçılır göğe, oynanır halayı. Seni seviyorum işte böyle Kaynayan kanla, Delikanlı sende bana söyle, Neşe ve Umutla, Yepyeni şarkılara Ve oyunlara kattığın şanla. Mutlu ol daima, Nasıl seversen sev beni. 1775 © Çeviri: Musa Aksoy Bu şiir, Genç Goethe’nin 20’li yaşlarda Aydınlanma (Aufklärung) Çağı arefesinde, “Fırtına&Arzu” (Sturm&Drang) dönemi ezgilerinin yegane bir parçası, ilklerden, yalın ve taptaze şiirlerinden biridir.