1972

Şimdiden geçip gitmekte olan geleceğin işe yaramaz, belirsiz ve bulanık, bir boşyücelikten tekrarı, uzayıp giden bir aynalar koridoru olacağından korktum, Ve bu düşten önceki yarı aydınlıkta yalvardım adlarını bilmediğim tanrılarıma günlerime bir şey yada birini göndersinler diye. Onlarda gönderdiler.Bir yudumdu atalarım yasaklara karşın, açlık ve yoksulluk içinde, savaşlarda kendilerini ona adamışardı. İşte bir kez daha karşımdaydı o çekici tehlike. Oysa zamanın unutmadığı dizelerimde övdüğüm o hayalet koruyucularından biri değildim. Yetmişini tamamlamış kör bir adamdım ben Ölüm kokan bir hastane köşesinde, Can çekişen insanlar arasında göğsüne yediği iki kurşunla ölen Doğulu Francisco Borges değilim; Ama şimdi saldırıya uramış yurdum benden kılıcın savaşla ilgili hünerinden uzak bilgiçlik taslayan beceriksiz kalemimle bir destanın ayrıntıların toplayıp kendi yerimi belirtmemi istiyor.Ben de onu yapıyorum...