Vidalitas (Del fogón)

J José Alonso y Trelles
0 Altın Yaprak
No hay cielo más lindo, Vidalita, Que el cielo Uruguayo; Ni sol más hermoso, Vidalita, Que mi sol de Mayo. Cielo y sol unidos, Vidalita, Van en mi bandera; Que ella me amortaje, Vidalita, Cuando yo me muera. Es la patria mía, Vidalita, De Dios el hechizo. Y aunque muy pequeña, Vidalita, Todo un paraíso. En lomas y valles, Vidalita, Sierras y yanuras, Do quier se respiran, Vidalita, Las auras más puras. Himnos nunca oídos, Vidalita, Cantan sus boscajes, Que pueblan las aves, Vidalita, De ricos plumajes. De entre el trébol surgen, Vidalita, Las flores más gayas, Que adornan las trenzas, Vidalita, De las Uruguayas. Mi patria y la gloria, Vidalita, Se hicieron amigas: Porque fué esta tierra, Vidalita, La cuna de Artigas.

Metnin kaynağı: Kamu malı arşiv

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.