Lirios silvestres/Mi Amor

J Josefina Pelliza de Sagasta
0 Altın Yaprak
 Que me ames ó aborrezcas es lo mismo. Olvídame si quieres, te he de amar; Llégue hasta tí ó caiga en el abismo Doquier te seguiré sin vacilar.  Esclava soy de tu deseo, esclava Soy de tu voluntad, de tu albedrio; Antes de que te viera ya te amaba, Antes que te mostráras ya eras mio.  Si eres feliz, ó triste peregrino, Siempre mi corazon te querrá así, Me aleje ó aproxime á tu destino Mi lábio siempre rogará por tí.  Mi porvenir era ántro tenebroso, Y era oscura la noche de mi vida, Y mi camino triste y doloroso Donde toda ilusion era perdida.  Pero te hallé, la luz de tu mirada De pronto iluminó la frente mia, Redimiste mi alma abandonada Y me diste una fé que no tenia.  ¡Gracias! me inclino ante tu hermoso nombre Y de rodillas como á un Dios te miro; Tu me pareces superior al hombre Y estática de amor dudando admiro...  Yo quiero ser la luz de tu destino, Yo quiero ser la que te infunda aliento: Abatido, proscripto, peregrino, Adivinarte siempre el pensamiento.  Ser el guia en la senda de tu vida, Rodearte de cuidados y ternura, Velar tu sueño, tu ilusion querida y apartar con mi brazo la amargura.  ¡Leer tu mirada como un libro leo, Fanática adorar cuanto tu adoras, Satisfacer tu mínimo deseo... Y estar siempre á tus pies, á todas horas.  Quiero beber la lágrima que viertes, Quiero reir cuando tu lábio ria, Quiero anegarme en tu palabra ardiente Y oir tu boca que me llame mia.  Quiero seguir tu paso sobre el mundo, Partiendo tus placeres, tus dolores, Quiero rodearte de mi amor profundo, Quiero tu frente coronar de flores.  Quiero con fanatismo respetarte, Y con ardiente anhelo orar por tí; Nada te pido, solo quiero amarte Y que no dudes no, jamás de mí...  Te miro, te acaricio y es un sueño... Lo que pasa por mí decir no sé; Tu eres mi solo Dios, mi solo dueño Y de rodillas te daré mi fé.  Tu alma es capaz de reasumir en ella Todo el poder, la voluntad de un dios; La ví brillar como fulgente estrena; Y entre el tumulto adiviné tu voz.  Eres mi rey, mi soberano hermoso, A una palabra tuya me decido, El aliento me infundes de un coloso Y hasta el éco del mundo por tí olvido.  Si de hinojos ponerme me ordenaras De hinojos te rindiera adoracion, Y si al helado polo tu me enviáras Del polo fuera á la boreal rejion.  Humilde, con la planta desgarrada Vertiendo hiel mi ardiente corazon, Te amára aunque supiera que era odiada Te amára aunque perdiera la razon.  Que me ames ó aborrezcas es lo mismo Olvídame si quieres, te he de amar, Llegue hasta tí ó caiga en el abismo, Doquier te seguiré sin vacilar...

Metnin kaynağı: Kamu malı arşiv

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.