La tempestad y la calma

J Juan de Arguijo
0 Altın Yaprak
Yo vi del rojo sol la luz serena Turbarse, y que en un punto desparece Su alegre faz, y en torno se oscurece El cielo con tiniebla de horror llena. El austro proceloso airado suena, Crece su furia, y la tormenta crece, Y en los hombres de Atlante se estremece El algo olimpo y con espanto truena; Mas luego vi romperse el negro velo Deshecho en agua, y á su luz primera Restituirse alegre el claro dia, Y de nuevo esplendor ornado el cielo Miré, y dije: ¿Quién sabe si le espera Igual mudanza á la fortuna mia?

Metnin kaynağı: Kamu malı arşiv

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.