Súrsum

J Juan Ramón Molina
0 Altın Yaprak
Ya no nos separemos ni un momento, porque –cuando se extingan nuestras vidas– nuestras dos almas cruzarán unidas el éter, en continuo ascendimiento. Ajenas al humano sufrimiento, de las innobles carnes desprendidas, serán en una llama confundidas en la región azúl del firmamento. Sin dejar huellas ni visibles rastros, más allá de la gloria de los astros, entre auroras de eternos arreboles, a obedecer iremos la divina ley, fatal y suprema que domina los espacios, las almas y los soles.

Metnin kaynağı: Kamu malı arşiv

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.