Gotas de ajenjo/CXVII

J Julio Flórez
0 Altın Yaprak
Pasa la ola amarilla del revuelto Magdalena, y gime y lame la orilla de blanda y menuda arena. Ya se detiene, ya huye sin recelo, sin temor; aquí una rama destruye, allá... deshoja una flor. Pero en su larga carrera nunca llega a imaginar, que otra ola azul la espera: la ola amarga del mar. Nuestros hados, niña loca, como aquellas olas son: yo hallé néctar en tu boca... tú, hiel en mi corazón.

Metnin kaynağı: Kamu malı arşiv

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.