Gotas de ajenjo/CXXV

J Julio Flórez
0 Altın Yaprak
Los amigos dijéronme: –¿Qué tienes?... –¡Mudo y pálido vienes! –¡Pareces un fantasma! –¡Estás más blanco que un cadáver! –Ven, siéntate, en la vía hay mucha gente... –Ven, aquí hay un banco. Yo, lívido, temblaba como un reo. ¡Ay, ninguno sabía que a mi lado pasabas aquel día, como nunca, gentil, por el paseo! ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... Ni saben todavía, por qué pierdo el color... ¡cuando te veo!

Metnin kaynağı: Kamu malı arşiv

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.