Gotas de ajenjo/LII

J Julio Flórez
0 Altın Yaprak
Eras ayer tan pura... como la blanca aurora que entre cortinas de zafir fulgura y níveas perlas en los prados llora. Eras ayer tan bella... como la oscura noche que alumbra con el lampo de la estrella al gran crespón de su enlutado coche. Eras ayer altiva... como la palma verde que al lanzar su plumaje tan arriba, en el vapor del nubarrón se pierde. Mas ¡ay!...¡fue sueño todo! ¡Pues parece imposible que hoy te rías y cantes entre el lodo, y que tengas el alma tan horrible!

Metnin kaynağı: Kamu malı arşiv

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.