Gotas de ajenjo/LV

J Julio Flórez
0 Altın Yaprak
De pie sobre la tumba de un suicida, exclamé con voz ronca y dolorida: –¡Cobarde! No mereces descansar... ¿No supiste vencer vanos dolores?– Y hollé, rabioso, las fragantes flores que allí mismo empezaban a brotar. Eso fue ayer. Hoy triste y desolado, y de vivir y de luchar cansado, ya me parece, atónito, escuchar... que alguien pisa mi tumba de ira loco, y me grita: –¡Cobarde!– Tú tampoco, tú tampoco mereces descansar!

Metnin kaynağı: Kamu malı arşiv

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.