Gotas de ajenjo/LXXXVI

J Julio Flórez
0 Altın Yaprak
¡Todas las noches te veo y hablo contigo y te toco y te abrazo como un loco, te acaricio... y te poseo! ¿Sin embargo, estás cautiva en una tumba desierta... qué me importa que estés muerta, si en mis sueños estás viva?

Metnin kaynağı: Kamu malı arşiv

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.