Gotas de ajenjo/XLVI

J Julio Flórez
0 Altın Yaprak
En la lívida cara transparente, del cadáver de aquella niña hermosa, clavó un gusano el invisible diente; y el glotón comió tanto noche y día, piel y carne sabrosa, que en la fosa de aquella halló su fosa... pues murió de una fuerte apopejía. Y hay quien me cuenta que al morir decía: –Mujeres, no adoréis vuestra hermosura. Vuestros encantos son fulgores vanos. No olvidéis que en la hueca sepultura, con vuestra carne, alabastrina y dura, se revientan de gordos los gusanos.

Metnin kaynağı: Kamu malı arşiv

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.