Oro y ébano/A Colombia

J Julio Flórez
0 Altın Yaprak
Golpea el mar el casco del navío que me aleja de ti... patria adorada! Es media noche; el cielo está sombrío; negra la inmensidad alborotada! Desde la yerta proa, la mirada hundo en las grandes sombras del vacío; mis húmedas pupilas... no ven nada! Que ardiente el aire; el corazón... que frío! Y pienso, oh patria, en tu aflicción, y pienso en que ya no he de verte!... Y un gemido profundo exhalo entre el negror inmenso! Un marino despierta... se incorpora... aguza en las tinieblas del oído y oigo que dice a media voz: ¿Quién llora?

Metnin kaynağı: Kamu malı arşiv

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.