Oro y ébano/La desahuciada

J Julio Flórez
0 Altın Yaprak
–"Tus manos son dos lirios"– la decía cuando endulzar queriendo su amargura de victima incurable, le oprimía sus luengas manos de marmórea albura. –"Tus ojos son violetas"– la decía cuando extinguir queriendo sus enojos de niña enferma, en el azul del día de sus ojos bañábanse mis ojos. –"Es un clavel tu boca"– la decía cuando al verla tan triste, me bebía de sus labios de púrpura la miel. Una mañana la llevé a la fosa... Y han nacido en la tierra en que reposa dos lirios, dos violetas y un clavel.

Metnin kaynağı: Kamu malı arşiv

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.