Fakir

İki yakam bir araya gelmez benim Yüreğimde sevdanın serveti olsa da, Dönmezsin geri artık, bir umut fakiriyim.. Günlerce sahra sessizliğine bürünürdü Senin gölgene benzeyen papatyaların Gölgesindeki bir ağustos böceği yalnızlığım Baharda, bahara uzaktan akraba bir günde, Yüreğimdeki ümitsizlik köylerinden birinde, Akraba çıkardı köhne bir sonbahar öğlesi, Bir sonbahar yaprağı gibi unutulmuş yüreğime.. doluyum, dolar ihtiyar ruhum eşyaya; köhnetir yaşamın sevimli kuytularını Kuruyup buruşmuş, sararmış bir haldeyim Dönmezsin geri artık, bir umut fakiriyim..