Kovuldum Ey Aşk Affet Beni!

Her şeyimi sana bıraktım. Ben de unuttuğun gözlerini yeniden yorumluyorum Sana dönüyorum Sen gerilerde kalıyorsun Katar katar damarlarımdan akıyor ezaların Sızılarımı adınla sükun ettiriyorum *** Her şeyimi sana bıraktım Bende unutttuğun ellerini yeniden yorumluyorum Esirgemeyen ve Bağışlamayan bir Aşk’ın Mukaddes meâlidir bu son sözüm: Gözlerimin diliyle ağla Bağışlansın Kalbimde bıraktığın kalbin rahmi *** Herşeyimi sana bıraktım Bende bıraktığın nefesini yeniden yorumluyorum Önceyi sonraya, sonrayı önceye emanet bırak! Amâ bir sevgili duasının meşalesiyle (Tebbet Yeda) Kurumadan iki elin Zindana kapattığın yedi kat kuyuların üstüne kapandığı... Sükut-u hayalime uğra Kaldır başını! Ve seslen aşağılara: -"Kovuldum!Ey Aşk! Affet Beni!" *** Güneşi yeniden yorumluyorum Ey sevgili! Bütün dönüşler(in) kalbimedir Beni (kendine) terkederken Nazarıma, gözlerimdeki yangınına ve beddualara seni savundum: -..."Bilmiyor ki!" *** Ve ateşler dile geldi: -"Onun yangını sensin artık!" -Son- Affedildin sevgili Seni kahrına azad ediyorum. Artık, Dönme!...