Çocukluk Parkı 1

Onlar gelirdiler; cepleri dolu karamela Sığınırlar koltukaltlarına annelerinin Kapı zilleri, telefon sesleri susar Susardı çocukluğun bahçesi Küf tutmuş zaman bahçesi Sözden önce mi olmuştum sonra mı Batık mıydım kalkan mı Kılıcın kını keskindi kından Yenildim ey gece kovuldum aşktan Onlar gelirdiler; atları yorgun, dilleri yorgun Paşa çayları, oyun odaları Mümkünmüş gibi başladığına şeylerin Özensiz büyürdüler, sıcak ve odasız Anneler uzaktılar, babalar poyraz Böyle böyle büyüdüm işte Kokusunu duymadığım koyun kalmadı Eskitmediğim bir tek ten Gizlendiğin yerden çık ey sebep Gül yaprağı daha keskindir gülden Onlar gelirdiler; yokluk sonu gelmez açlıktı Açıktı kapıları hüzünlerin ve Çocuklar gelirdiler ufak esintiler İyiliklerle ağızları keten helvası Kiralık bisikletler, fondanlar Geride mi kalmıştım, önde mi İçimde hep bir azlık Sanki büyümüşüm de bir şeyler solacakmışım