Öyle Kırgınım ki Sana

sesini duymadım merak etme kulaklarımdan kalbime yırtıldı ruhum... pencere kenarlarından dışarıların aktığı içime kapattım peçenden yüzüme oturmuş bir felci.. sesini duymak güzeldi ama ben sesini duymadım merak etme yetimlere ve yoksullara ayırdığımız kalbimizden bize kalan sadece bir sesindi... onu da duymadık merak etme sen bize saray olmuştun da bizim en soğuk odanı seçmemiz neden di? sen bize yol olmuştun da bizim çamurlara saplanmamız neden di? sen bize el olmuştun da bizim çolaklığımızda ısrarımız neden di? bu hikaye "tüm yalanlara sırtını dönüp gitmenin hikayesi " yken dünyanın hangi gerçeği bizi avutur , söyle!!! ansızın basan krizler akşamında şehrin seslense bağır bağır içinde sen varsın diye duymazdım merak etme... tüm komşuların önünde kendimi elliyorum kucaklayıp ruhumu indiriyorum karga tulumba,önlerinde... klakson sesleri, gece ve hastane koridorları gözlerimin akan sürmesi parasızlığım ve reçete tanrıları... öyle kırgınım ki sana sesimi veririm de sesine sesimle seslensen bile bana sesini duymazdım merak etme.... selamunaleyküm derim de sana aleyküm selamını bile duymam merak etme!!!