Gönlüm

Neler çektim ben gönlümün elinden, nerde yara varsa,deşti bu gönlüm. Sürgünler yaşadı Leyla yüzünden, Mecnun'la çöllere düştü bu gönlüm… Bazen çiçekteydi,bazen arıda, sığmadı aleme,girmez kalıba, Zühre yi görünce cüce oldu da, Tahir'le sandığa girdi bu gönlüm… Deli oldu,sevdi dağda gezmeyi, türkü söylemeyi,destan yazmayı, Şirin'i eline verdi kazmayı, Ferhat'la dağları deldi bu gönlüm… Titretti manayı,içli ney sesi, koydu dudaklara,vuslat busesi, üflemeye yetmedi ki nefesi, Mevlana'yı şems'te gördü bu gönlüm.. Gün oldu;bir dostu yolda gözledi, Yunus gibi,gönül dostu özledi. Gün oldu;sırrını dosttan gizledi, çiçeğe derdini döktü bu gönlüm… Çiğdemi kokladı,çiğdemi sevdi, yare,adı gibi çiğdemler derdi, Çiğdem de eline ağıyı verdi, Ab-ı hayat dedi,içti bu gönlüm… Çok uğraştı,çıkmak için sabaha, battı boğazına kadar günaha, kurtar diye çok yalvardı Allah'a, Alem den aleme göçtü bu gönlüm