Bir Sürgün Yürüyüşü

Sürgün yürüyüşün akşam üstüydü… Dinlendirecek bir yer arıyordum!? Gözlerimde aşkım gitmez tütsüydü... Vuslat için öyle yalvarıyordum. Tutunacak dalım aşkımdı… çökmüş… Yalnızlık arkadaş…kahır sığınak… Acılar canıma zehrini dökmüş… Ayrılık ruhumda kalkmaz yığınak… Yokluğun mihrabı varlık derdimdi Varlığım bir âsi gibi canımda… Gözyaşım hicrana adak sevgimdi Hiç kimse yokken olan yanımda… Bir giriftin dehliz girdabı sandım Görünce o usanılmaz gözleri… Düşünmedim, tükenene dek yandım.. Sinemde…silinmez yangın izleri… Buğulandı özüm, fırtına kâlbim… Yaklaşırken kaçan umut dur artık! Bindi elemimin sırtına kâlbim… Öldür, ya da dirilt! özlem zor artık! Salıncak zamanda ruhum, bedenim Bilinmez denizler fırtınasıyım… Dövülmekten bıktı paslı mâdenim… Aklanmaz ânların düş sevdâsıyım…