Mazi Derinde Yara

Hani, hatırlar mısın, elele gezdiğimiz Gelincik tarlaları aşkımızı saklıyor? İsimlerimizin ilk harfini yazdığımız O ağacın dibinde kâlbim hâlâ bekliyor. Unutulmaz ânların büyüsüne dalarak Gelmeyişine haklı mâzeretler bularak Hayâller kura kura, heyecanla dolarak Özlemini rüzgarın şarkısına yüklüyor... Bu ayrılık bu aşkı körükler de yıkamaz Yüzün sinmiş kalbime, ölsem bile çıkamaz Canımı hiçbir ateş, aşkın kadar yakamaz Kül etse de, yanmaya gözlerini bekliyor.... Kelebekleri bile kıskandıran süzülmen Gitmiyor hayâlimden, nazlanman, küsmen, gülmen... İmkânsız olsa bile sonsuza kadar gelmen Yüreğim usanmadan umutları yokluyor. Bütün kabâhat senin, diyorum yüreğime Suçlu aramak boşa, kızıyorum kendime Unuttuğun resmini her alışta elime Sensizlik zehri inan yüreğimi okluyor...