Umut Mayası

Çalınmış umutlar, yıkık rüyalar Kâbus gibi çöktü, bir yürek yandı Bir göz sonsuzluğa umut mayalar Bir kâlp müzmin beklentiye budandı. Gözler dalar küflü bir hengameye Tomurcuk umutlar açmayı bekler Hayâl borsasında batar sermaye Tutuklu her fırsat kaçmayı bekler Davullar efsâne düğünü kutlar Eşkıya kervana tuzak peşinde Dilekçeler yazar göğe sükutlar Ayrılık öğlenin kor güneşinde. Yanmaya kâlbini adayan için İçerde görünmez bir yara sevdâ Gözyaşı merhemdir kanayan için Kapanmayan yara, bitmeyen vedâ! Kucakla acıyı, acın kalmasın Merhem sensin, çâre sensin yarana Sevgi taçtır, dağıt, tacın kalmasın Vîran olsan bile sarıl vîrana. Ölmeyen bilemez ölüm nasıldır? Öl de, ölümsüzlük şerbetinden iç! Daldığın isyandan hıncını kaldır Seninle canlansın yok olan sevinç!