Evlatlık Aşklar

evlatlık almıştık bütün aşkları büyütüp başkalarına vermek için emanetti yani her aşk bizde ve hiçbir şey yoktu bize ait saklanan düşler, harcanan duygular, ezilen kalpler, kederlenen bedenler dışında herkes emanetini gelip aldı bizim büyütmemizden hoşnut bir şekilde bilirler çünkü onlar en iyi aşkları biz büyütürdük ve en iyi biz yalnız bırakılırdık kalbi sallantıda da olsa nasıl olsa kauçuk olmuştu yüzümüz ne güler ne ağlardı ağaç gövdesiydi yüreğimiz başkalarına ait aşkların kalplerinin çizildiği hiçbir şey acıtmazdı bizi çizilen ok ve isimlere inat niye hiçbir zaman benimde ismim yazmadı seninkinin yanında biz yine kederlenerek çektik kalpleri içimize okları ve senin isminin yanındaki isimleri iterek herkes gönlünün bankında oturturken seni ben daha yeni ıslanmışlığına inat çatlamış yaprak kokulu o patika yolda bekledim seni her yaprakta seni özledim her çatlamada sen battın gönlüme ve her yaprağın kırılışında dağıldı ümitlerim söylediğim yalanlar sadece yalanlardan kurtulmak için aslında bu da yalan ben hala kalpler biriktiriyorum ağaç gövdesi olmuş yüreğimde senin isminle dolu başka isimlerle karışık benim ismimden yoksun bir şekilde ben hala ilerliyorum düş patikasında asfalta çıkma hayaliyle birden dağıldı düşlerim öğrenciydim ben öğretmeninden yoksun öğretilenlerden habersiz aslında ben her soruda seni çözdüm her işaretlediğim şıkta sen vardın bu yüzdendi yuvarlakların içini doldurmayışım ve sadece çemberin üstünde geçişim tam çizdiğim gibiydi hayat neresinden başlarsan yine orada biten her başlangıcın senin sonun olacak ve her başlangıç sana yeni bir sorun olacak seninde hayata soracak bir sorun olacak ama kimse cevap vermeyecek hiç ihanet etmemiştim ben hiçbir şeye hep bir şeyleri istiyordum her şey önümdeydi içinden çok şeyi seçtim bir şeye indiremedim ihtimalleri işte buydu benim beceriksizliğim itilmişliği bilemezsin, itilip düşmeden düşmeyi bilemezsin, düşüp başka bir aşka yuvarlanmadan yuvarlanmayı bilemezsin, yuvarlanıp kanayan yüreğine ağlamadan ağlamayı bilemezsin, gözyaşında sevdiğini görmeden yollar çizildi artık konuşma yok sessizliğin sedasındaki serzenişler hariç duygularımızı açmak istediğimiz o aradığımız geniş zamanlar yok artık sadece yollar var sen ben ve o her şey elinde, yöne çevir yolunu ama boş ver sen en iyisi hala kendi oyununu oyna o karakteri sevdin sen başkalarının aşklarını aşklıklara asmaya ve sen devam et rolüne daha çok oynanacak oyun ve örülecek çok keder var sen rolüne iyi çalış ben ıslaklığına inat çatlamış yaprak kokulu o patika yola ağaç gövdesi olmuş yüreğime geri dönücem hiçbir zaman patikadan sapmadan asfalta çıkmadan ben yine aşkları evlat edinip vericem sahiplerine sevilebilirliği artacak artıklıktan kurtulacak hepsi ve çok sevilecekler ama sen hala fotokopi aşklarla yaşayacaksın aslının bende olduğunu bilmeden