Kahraman Hakyemez

Kanalizasyon çukurlarında boğuldu gemilerim Yelkenler açmıştı oysa ki Sabun kokulu çıplak tenlere Burunlarını sızlatmıştı hatta unutmasınlar diye…

Larvalar isyan etti arabesk şarkılara Ayışığına yakamozuna Romantizme küfrettiler haksızca ve küstahça... Boyunbağlarını gevşetmiş sokak aralarına…

Koş insancık koş yeşilin kızıl damarlarına alabildiğince uzan kırık düşlerden sarkanlara…

Susma! Sessizliğin kör bir geceye ait gibi ve yoksul düşüme saplanan hançer ve sonrası akan buz gibi kan iliklerimden…