Koparık Maske

Koş insancık koş yeşilin kızıl damarlarına alabildiğince uzan kırık düşlerden sarkanlara bir el uzat bakalım ne olacak? Kuru parçalanık teamülden kalkmış şizofren beklentilere... simetrik yaşanabilen bir ömür ara ara ama bul mutlaka uzun bir yolun sonuna koş insancık yurt edinebileceğin bir yere... Ardından bir kopuş yaşa aksi iskambil kağıtlarından fışkıracak bir günah keçisine inat ve fırlatılmış hayatlarını riske edilmiş umutları topla bir çuval dolusu sakla kilerin en derin yerinde çürümüşlerinin yanında... yakışabilceğim ruhsuz koparık maskenin arkasında gizliyim bul beni! Elinde lüküsle ara burada baraja akacak nehirler yok gölgelerinde kayboluşların en korkutucusu en derbederi, en arabeski Bu sonsuz okyanus dalgasında boğultacak bir umutsuzluk en serininden ama aldatıcı... koşarsan yakalarsın ancak gerçeğini! koş insancık yakala umutlarını bırakma, kaldıysa diş kovuğuna yeteri...