Beyaz Bir Sayfadır Ölüm

biliyorum ölüm gibi devam ediyor gece susamış bir yangını söndürerek kalbimde çekiyorum körelmiş bir ateşin bayrağını sesindeki çanların en yüksek kulesine kapanıyor gecenin ağır kapısı sonsuz mavi bir cam kırılıyor içimde öpüyorum öper gibi gözlerini son defa ölüm gibi bir aşkın gözyaşlarını Sen bu şiiri okurken ben belki başka bir şehirde olurum. Kötü geçen bir güzü ve umutsuz bir aşkı anlatan, rüzgarla savrulan kağıt parçalarına yazılmış dağıtılmamış bildiriler gibi. Uzun bir yolculuğa hazırlanan, yalnız bir yolculuğa. Çünkü beyaz bir gemidir ölüm, siyah denizlerin hep çağırdığı, batık bir gemi, sönmüş yıldızlar gibidir. Yitik adreslere benzer ölüm. yanık otlar gibi. Sen bu şiiri okurken ben belki başka bir şehirde ölürüm.