غزل شمارهٔ ۳۳۳ - در مدح شاه‌جهان

ک کلیم
0 Altın Yaprak
دل را کی آن طاقت بود کز فکر جانان بگذرد با یک جهان لب تشنگی از آب حیوان بگذرد من راه هجران را بخود هرگز نمی دادم ولی آتش ره خود واکند چون از نیستان بگذرد هر کس که بیند حال من داند که هجران دیده ام آری خرابی ظاهرست آنجا که طوفان بگذرد بیتو سر شکم بر کنار از بسکه ریزد چشم تر دامان من گر بفشری آب از گریبان بگذرد هر موی بر اعضای من کوکو زند چون فاخته هر گاه در دل یاد آن سر و خرامان بگذرد خواهم شب و روز توی خورشید و ماه روشنی کاین تیره روزی بس شود شب های هجران بگذرد خاک ره شاه جهان تاج سر خود می کنم تا فرق بخت من کلیم از اوج کیهان بگذرد

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.