شمارهٔ ۳۹
ک کلیم
0
Altın Yaprak
ای نقش جبین سرکشان فرش درت
آراسته از شکوه پا تا بسرت
ای نور و صفاخانه چشمی چه عجب
گر ابروی کهکشان بود بر زبرت
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş