شمارهٔ ۱۱۳ - ایضا له

ک کمال‌الدین اسماعیل
0 Altın Yaprak
ای صدر روزگار به عهد تو روزگار خون دلم بشادی هر خس چه می خورد روزی ز روی لطف نگویی که خود فلان در حالتی چنین خود رده کس چه می خورد از خورد چونکه جانوران را گزیز نیست دانم که نیست جان مقدس چه می خورد از ما نیافت هیچ و کسی دیگرش نداد و او خود نداشت دستگهی پس چه می خورد

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.