شمارهٔ ۱۲۲
ک کمالالدین اسماعیل
0
Altın Yaprak
می ده که دل ریش مرا مرهم اوست
سودازدگان عشق را همدم اوست
پیش دل من خاک یکی جرعه بهست
از چرخ که کاسۀ سر عالم اوست
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş