شمارهٔ ۱۵

ک کمال‌الدین اسماعیل
0 Altın Yaprak
هر که رخسارش آرزو کردست گل بر بارش آرزو کردست بی خودی دلم بجای خودست زانکه دیدارش آرزو کردست تا گرفتار هجر اوست دلم مرگ صد بارش آرزو کردست گو بیا حال من نخست ببین هر که این کارش آرزو کردست عشق بی رنج هر که می طلبد گل بی خارش آرزو کردست در بر من دلی جگر خوارست که غم یارش آرزو کردست می گریزد بسایۀ زلفش باد گلزارش آرزو کردست عقل سودای وصل او نپزد گرچه بسیارش آرزو کردست اشک چون نار دان که می بارم چشم بیمارش آرزو کردست

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.