شمارهٔ ۱۵۰

ک کمال‌الدین اسماعیل
0 Altın Yaprak
بار دیگر ز که می آموزی این که دل ها به جفا می سوزی می دری پرده و می سوزی دل بر غمزه زکین اندوزی طالعی بد بود آن شب که دلم به تو دادم ز پی بهرورزی تا زنی در دلم آتش به ادب از ده انگشت چراغ افروزی خه خه ای دلبر درا دوزا خوب می دری و خوش می دوزی اندکی لطف بیاموز آخر خود همه جور و جفا آموزی هرچه خط با رخ زیبای تو کرد کینه از سینه من می توزی این همه عشوه تو دانم چیست بی وفاییم همی آموزی سر سالست مرا از رخ تو نظری رسم بود نوروزی

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.