شمارهٔ ۱۵۵ - وله ایضا

دور گردون با همه کس بدفعالی می کند خاصه با ما قصدهای لاابالی می کند نیست از ما منقطع اسباب ناکامی از آنک جو رها چون دورها هم بر توالی می کند دست او بالاست بر وی هیچکس را دست نیست لاجرم هرچ آن مراد اوست حالی می کند با کس او را مهربانی نیست هرچ او ناکسی ست گر تو از دستش بنالی ور ننالی می کند هردم از بهر نثار سم اسب هر خری از سرشک چشم من عقد لالی می کند گه دواج پرنیان بر سفت سگ می آکند گه نشست یوز را اطلس نهالی می کند بوریای کهنه از پهلوی ما دارد دریغ بهر پشم آگند خر ترتیب قالی می کند قصد جان می دارد اکنون روزگار لطف بود آن که می گفتم زیان جاه و مالی می کند مردمی رفت از جهان آن کس که جوید مردمی همچنان باشد که تصویر خیالی می کند دور دور سفلگانست و خسیسان جلد باش وای مسکینی که او قصد معالی می کند تا سگان را طوق زرینست و کسوت ششتری هرکجا شیری ست در عالم شکالی می کند زشت تر کاری در این ایام نیکوکاری ست نیک بختا آنکه رای بدسگالی می کند جاهلی را دست می بوسند اندر دست حکم فاضلی در پای ماچان پایمالی می کند هرکجا اشراف نادان در تنعم یافتی زیرکی آنجا فغان از بی منالی می کند هرکه او چون سنگ زیرین سینه مالد بر زمین گنبد گردون خطابش صدر عالی می کند یوسفی را می دهد هفده درم گردون بها گرگ بین کو دعوی صاحب جمالی می کند کاروان ناجوانمردان فراوان می رسند از جوانمردان جهان زان عرصه خالی می کند تا زبان بند هنر شد حرز بازوی ملوک حق به دست ناطقه ست ار میل لالی می کند