شمارهٔ ۲۸۲
ک کمالالدین اسماعیل
0
Altın Yaprak
پیوسته دلم ز خرمی پرهیزد
هر جا که غمی بود در او آویزد
هر شام گهی حریف دردی باشد
هر صبحدمی بروی غم برخیزد
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş